کانون ره آورد روز يکشنبه ۹ سپتامبر مراسم گردهمايی يادبود قتل عام زندانيان سياسی در تابستان سال ۱۳۶۷ به دست جمهوری اسلامی ايران را در شهر آخن آلمان برگزار کرد.
هدف کانون ره آورد امسال اين بود که مسئله قتل عام زندانيان سياسی در سال ۶۷ و مسئله نقض آشکار و هرروزه حقوق بشر در ايران را نه تنها در ميان ايرانيان مقيم اين شهر، بلکه به طور عمده در بين آلمانی ها بازتاب دهد. برای انجام اين هدف برنامه مشترکأ با همکاری ساير گروه های فعال آلمانی در زمينه حقوق بشر، صلح و تشکل های ضدجنگ مانند: Aachener Friedenspreis ،Eine Welt Forum e.v، عفو بين الملل؛ برگزار شد.
برنامه راس ساعت ۱۷ شروع شد. شرکت کنندگان، که آلمانی ها نيز در بين آن ها بودند؛ از ساعت ۱۶ در سالن حضور داشتند و اسلايدهای مناظر ايران و تصاويری از اعتراضات دانشجويی، کارگری و فعاليت های زنان ايران را ملاحظه کردند. در سالن ميز کتاب به زبان های فارسی و آلمانی و همچنين ميز اطلاعاتی سازمان عفو بين الملل بر پا بود. عفو بين الملل به جمع آوری امضا عليه نقض حقوق بشر در ايران پرداخت.
برنامه با خوش آمدگويی مجری برنامه به حضار شرکت کننده شروع شد. سپس بيانيه کانون ره آورد به مناسبت اين روز قرائت شد. پس از آن فيلمی از گلزار خاوران به زبان انگليسی به نمايش در آمد.
اولين سخنران برنامه آقای ورنر کولهاور، سخنگوی بخش ايران و کردستان سازمان عفو بين الملل در آلمان بود. ايشان گزارشی در مورد مسئله نقض حقوق بشر در ايران ارائه نمودند. در اين گزارش به موارد افزايش نقض حقوق بشر در ايران نسبت به سال های اخير، شکنجه دانشجويان دستگير شده در زندان و نامه والدين دانشجويان به رئيس قوه قضائيه (آقای شاهرودی)، دستگيری آيت الله بروجردی وهواداران او و اعدام زندانيانی که زمان وقوع جرم کمتر از ۱۸ سال داشته و پس از رسيدن آنان به ۱۸ سالگی اعدام شده اند؛ اشاره کردند. همچنين ايشان به مسئله سنگسار که همچنان در ايران اجرا می شود با ارائه نمونه های اخير پرداختند. آقای کولهاور در باره شيوه فعاليت سازمان متبوع خود از نامه نگاری های اعتراضی با مسئولين جمهوری اسلامی و جمع آوری امضا در سطح بين المللی عليه اقدامات ضد حقوق بشر در ايران صحبت کردند.

بابک خزائی، نوازنده تار و گيتار

بعد از سخنان ورنر کولهاور برنامه موسيقی با تک نوازی تار آقای بابک خزائی حال وهوای ديگر به مجلس داد بابک خزائی دانشجوی رشته موسيقی در آلمان است.
پس از تنفس آقای محمدرضا نيکفر در باره مجازات اعدام سخنرانی کردند.
ايشان متولد سال ۱۹۵۶ است، در آلمان فلسفه و سياست خوانده و عمدتا در زمينه فلسفه حقوق بشر و مشکلات آن در کشورهای غير مدرن کار و فعاليت می کند.
ايشان در سخنرانی خود مسئله حکم اعدام را به لحاظ واژه شناسی و پديده شناسی مورد بررسی و تدقيق فلسفی - تاريخی قرار داد. آقای نيکفر به بررسی پديده هايی پرداختند که منجر به انجام عمل اعدام می شوند؛ از جمله آن ها سيستم قدرت يا قدرت، ارزش گذاری، مبالغه، بی ارزش کردن فرد مجرم، ايجاد رعب و وحشت در انظار عمومی و... پرداختند. در توضيح اين پديده ها «ذکر بر دار شدن حسنک وزير»، از تاريخ بيهقی را قرائت کرده وشباهت های روند انجام اعدام و اهداف آن را در قرن يازده ميلادی با روزگار مدرن فرن بيست و يکم ميلادی، به نمايش گذاشتند. متن سخنرانی ايشان در اولين فرصت در دسترس دوستداران مباحث فلسفی - تاريخی قرار خواهد گرفت.

ورنر کولهاور و محمدرضا نيکفر

پس از سخنرانی آقای نيکفر، آقای ورنر کولهاور، سخنران قبلی نيز پشت ميکروفن قرار گرفت و به پرسش ها و گاها اظهارنظرهايی که از جانب حاضرين در گردهم آيی صورت گرفت؛ پاسخ گفتند.

بابک خزائی و هايک هاکوپيان

موسيقی پايان بخش برنامه و گردهمايی بود. آقای هايک هاکوپيان به همراهی بابک خزائی به پايان برنامه حال وهوای ديگری دادند. ايشان با خواندن آهنگ هايی از ويگن و برخی خوانندگان قديمی وهمچنين يک آهنگ به زبان انگليسی لحظات لطيفی رابه فضای جلسه هديه نمودند. آقای هاکوپيان که از ۱۶ـ۱۷ سالگی با شغل نوازندگی گيتار زندگی حرفه ای خود را آغاز کرده در کشورهای مختلفی از جمله کانادا، آمريکا، سوئيس، ايتاليا، فرانسه و يونان در ارتباط با هنر خود زندگی کرده است.