نامه ای از سوی دو سناتور بلژیک وسناتورهای بلژیکی و رئیس فدراسیون اروپرس به آقای چاوز تسلیم سفارت ونزوئلا در بروکسل شد که متن این نامه بدین قرار است

آقای رئیس جمهور،

ما، پیشروان، روشنفکران و وجدان های بیدار جهان، چپ های دموکرات، سوسیالیست ها، کمونیست ها، هواداران جدایی دولت از دین و هواداران زیستگاهی (زیست بومی)، تلاش های ارزشمند شما را در راه دستیابی و بهره مند گشتن تنگدستان کشورتان از چشمه های سرشار دست آوردهای نفتی، ارج می نهیم. سرچشمه هایی که در چنگال بیش از چند خانواده ی انگشت شمار نبود. تا هنگام رسیدن شما به قدرت، بیشترین زحمتکشان کشور ونزوئلا که شما هم یکی از آنان هستید، توان دسترسی به این ثروت ملی را نداشتند.

از کوشش های شما برای برپایی همکاری و همیاری بین ملت ها در گستره جهانی، برای داشتن جهانی پر از داد و برابری، بر خود می بالیم. دنیایی که در آن بهره کشی انسان از انسان را جایی نیست.
ما کارهای شما را با دقت و علاقه دنبال می کنیم. با تمام کار ها و تلاش های درست و انسان دوستانه شما، دوستی شما با رئیس جمهور کنونی ایران و پشتیبانی شما از وی و رژیم ایران که ملایان گریبانش را در چنگ خود دارند، برای ما شگفت انگیز است.

این کار شما برای ما باور ناکردنی است و هیچ همخوانی با پایه های اساسی تمدن و دموکراسی امروزی، سوسیالیسم و اندیشه های ما که شما هم یکی از پیروان آن می باشید، ندارد.
با اینکه شما برای مبارزه با امپریالیسم، راه نوینی را در دنیای سوسیالیسم گشوده اید، اما شوربختانه از شیوه پوسیده و کهنه تز : « دشمنِِِِِِِِ دشمن من، دوست من است» بهره گیری می کنید. »

خود بهتر می دانید که در جهان امروز، دو نیرو در نبرد با امپریالیسم می باشند:
۱ - اردوگاه نیروهای پیشرو، صلح جو و دادخواه که شما و ما، از این خانواده ایم؛
۲ - اردوگاه نیروهای واپس گرا، پس مانده و ته مانده دوران برده داری و فئودالیسم که می خواهند مردم جهان را به عقب و به دوران سنگی برگردانند.

رژیم ایران و دوست شما، احمدی نژاد که تا کنون چندین بار به دیدارش رفته اید، در رده های نخستین این اردوگاه جای گرفته اند و از برجسته ترین نمونه های آن به شمار می آیند. آنان در چند هفته پیش دست راست و پای چپ شش نفر را بریدند. شما سر تا پا سرخ می پوشید، اما در ایران، بد تر از دوران قرون وسطایی، دختر جوانی را به خاطر پوشیدن چکمه سرخ، دستگیر کردند. آنان چون گاوهای اسپانیولی از رنگ سرخ ماتادورها وحشت دارند.
بین شما و او دره بسیار ژرف دوران سرمایه داری وجود دارد. تمامی همفکران و یاران و پشتیبانان شما در ایران، یا کشته شده اند و یا در زیر شکنجه های سخت قرار دارند و در زندان ها می پوسند. ایرانیان زیادی، چاره را در فرار از کشور دیده اند.
شما با آزاد ساختن گروگان های کلمبیایی، بار دیگر برای آزادیخواهان جهان افتخار آفریدید و مورد تحسین وجدان های بیدار و تشنگان آزادی و دموکراسی سراسر جهان قرار گرفتید.

شما باید بدانید که چندین هزار کارگر، معلم، دانشجو، زن و رهبران سندیکاهای کارگری در ایران زندانی هستند. همه آنان در اردوگاه فکری و عملی شما قرار دارند. آنان برای همان اندیشه هایی که شما هم دارید، مبارزه کرده و جان خود را در این راه از دست می دهند.
آنان در جنگل ها و یا کوه های پرت و دور و دراز، در گروگان نیستند. آنان در دل شهر تهران، در چند قدمی اقامتگاه رسمی شما، در زندان مخوف اوین می باشند.

ما به شما پیشنهاد می کنیم که در مسافرت های آتی خودتان، به جای رفتن بر سر گور خمینی که فرمان کشتار هزاران کمونیست و آزادیخواه و دموکرات و رفقای شما را داده و خونشان را « حلال » کرد، به خاوران، محل گور دستجمعی کمونیست ها، دموکرات ها، لائیک ها و پیشتازان جانباز و قربانیان رژیم رفته و به یاد آنان، یک شاخه گل سرخ در آنجا بگذارید.

برای اینکه دوست خودتان را آزمایشی کرده و به درستی گفته های ما برسید، از شما در جایگاه یک رفیق درخواست می کنیم که بیائید خواهان آزادی اسانلو، رئیس سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران و دیگر رفقای سندیکالیست و همه زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران، چون دانشجویان و زنان و دبیران و آموزگاران شوید.

آقای رئیس جمهور، ما از شما خواهش می کنیم از رژیم ملایان بخواهید تا به کشتار جوانان و مبارزان پیشتاز پایان دهد.
شما تنها شخصیتی هستید که امروز، این کار از وی بر می‌آید. فردا بسیار دیر خواهد بود.
ما خواهان آزادی همه رفقای زندانی سیاسی خود، با هر عقیده و مرامی، از زندان های جمهوری اسلامی ایران هستیم.
ما از ته دل، امیدواریم که شما هم به گردان ما در راه مبارزه با نادیده انگاشتن حقوق بشر از سوی احمدی نژاد و جمهوری اسلامی ایران به پیوندید.
ما برای شما در پیگیری راه و تلاش خود در ساختن ونزوئلایی پیشرفته، همراه با خوشبختی و بهروزی همگانی شهروندان کشورتان، پیروزی آرزو می کنیم.
پیشاپیش از توجه شما به سرنوشت سرکوب شدگان ایرانی سپاسگزاریم.

ـ صفیه بوعارفه،
سناتور حزب سوسیالیست و رئیس بخش اتحاد و همکاری پارلمانی بلژیک و ونزوئلا.
ـ ژوزی دوبیه،
سناتور حزب اکولو (حزب سبز بلژیک) و جانشین بخش اتحاد و همکاری پارلمانی بلژیک و ونزوئلا.
ـ انور میر ستاری،
رئیس فدراسیون اروپرس و تلاشگر حقوق بشر در ایران.