مدرسه فمينيستی: تصميم می گيرم برای اعتراض به لايحه ضد خانواده تنها به نوشتن مقاله، تهيه گزارش و گرفتن امضا اکتفا نکنم. شماره تلفن نمايندگان کميسيون حقوقی مجلس را از بروشور اعتراضی که فعالان جنبش زنان برای اگاهی مردم از لايحه ضد خانوده اماده کرده اند؛ پيدا می کنم. و به تک تک آنها اس ام اس (پيامک!) می زنم که: لايحه"حمايت از خانواده"را از دستور کار مجلس خارج کنيد. اين لايحه موجب وهن به اسلام است.

چند ساعتی نمی گذرد که پيامکی از آقای موسی قربانی رييس کميسيون حقوقی و قضايی مجلس برايم ارسال می شود: «از کی تا به حال شما مسلمان و دلسوز اسلام شده ايد؟!!!»

دقيقا با همين مضمون و همين علامتها.

در جواب اس ام اس رييس کميسيون حقوقی مجلس که گويا به ماده ۲۳ لايحه علاقه خاصی دارد می نويسم: «من هم مثل شما مسلمانم و آيه ۳ سوره نسا را از ابتدا تا انتها خوانده ام، همچنين آسبيهای اجتماعی ايران را پيگيری ميکنم. بر اساس آمار بين تعدد زوجات با افزايش بزهکاری، همسرکشی، خودکشی و... رابطه وجود دارد. می توانيد به سايت آمار ايران مراجعه کنيد. لطفا قانونی را تصويب کنيد که به نفع همه مردم باشد و به درد دنيا و آخرت خودتان هم بخورد.»

چند لحظه بعد يکی از نمايندگان تماس می گيرد. خودش را معرفی نمی کند (با شماره تلفن مجلس تماس گرفته۳۳۴۴۰۰۱۴) و می خواهد خودم را معرفی کنم.

می گويد: من الان پيامک شما را ديدم چرا می خواهيد لايحه از دستور کار مجلس خارج شود؟ از لايحه چه می دانيد؟

می گويم: من متن لايحه را خوانده ام، سوره نسا را هم خوانده ام.

می پرسد: مضمون آيه چيست؟

می گويم: در اين آيه آمده است، می توانيد يک؛ دو؛ سه يا چهار زن اختيار کنيد به شرط اجرای عدالت.

می پرد وسط حرفم، ما هم در اين لايحه عدالت را مدنظر داريم.

می گويم: در اين آيه آمده است اگر می ترسيد که نتوانيد عدالت را اجرا کنيد پس به يک زن يا کنيز اکتفا کنيد.

می گويد: عدالت مد نظر ماست.

می گويم: عدالت انتزاعی.

می گويد: شما مجرديد يا متاهل؟!!!

می گويم: لايحه بر همه تاثير می گذارد. آيت الله صانعی هم حکم به حرام بودن ازدواج دوم بدون اجازه همسر دادند.

می گويد: فتواهای صانعی به درد خودش می خورد، حالا چرا به نظرات او گوش می دهيد؟

می گويم: چرا نبايد همسر اول اجازه بدهد؟

می گويد: ما قبلا هم اجازه همسر اول را نداشتيم.

می گويم: داشتيم.

می گويد: کی؟ در کدام قانون؟

می گويم: قانون حمايت از خانواده مصوب ۵۳ و همين طور در دهه ۶۰ بعد از اينکه همان قانون ملغی شد؛ مرد بايد رضايت همسر اول را برای ازدواج مجدد می گرفت.

می گويد: نه اينطور نيست.

می گويم: چرا من فوق ليسانس روزنامه نگاری دارم و يک چيزهايی می دانم.

تا اين جمله را گفتم؛ گفت: تلفنم زنگ می زند بايد بروم جواب بدهم با شما بعدا تماس می گيرم.

و ديگر کسی تماس نگرفت.

در عوض اين من هستم که دوباره با مجلس تماس می گيرم و خواسته ام را می گويم.

آقايی پشت خط گفت: شما از کجا تماس می گيريد؟ و من گفتم از جای خاصی تماس نمی گيرم، اين خواسته من به عنوان يک شهروند است. لحنش به گونه ای بود که اگر من از جای خاصی تماس گرفته بودم می شد حتما لايحه را از دستور کار مجلس خارج می کرد. گفت نمی شود کاری کرد و شماره کميسيون قضايی مجلس را به من داد(۳۹۹۳۱)

تماس گرفتم.

اين سرود مدام پخش می شد بی آنکه کسی جواب من شهروند را بدهد.

مجلس شورای اسلامی ايرانيم

امانت دار محرومانمانيم

پاسدار آزادی و ايمانيم

گسترش دهنده حق و عدالتيم...

در مسير روح الله ايم ما با خداييم

خدا با ماست.

سرود انقدر خوانده شد تا ارتباط قطع شد.

يادم آمد چند سال پيش آقای کروبی لايحه ای در مورد مطبوعات را با خواست رهبری از دستور کار مجلس خارج کرد که سرو صدای زيادی به پا کرد. حالا چرا کسی به خاطر داشتن جامعه ای سالم تر و پايه هايی محکمتر؛ اين لايحه را از دستور کار مجلس خارج نمی کند؟ نمی دانم!!!!

آن نماينده محترم در مورد موضوعی تا اين اندازه مهم اجازه نداد من شهروند نظرم را بگويم که من مخالف تعدد زوجات، گرفتن ماليات بر مهريه، نبود مستشار زن در دادگاه، حذف الجرت المثل از لايحه پيشنهادی قوه قضاييه، سبک شدن مجازات عدم ثبت ازدواج، سخت تر شدن فرايند طلاق برای زنان، نداشتن ضمانت اجرايی حضانت مادر و نداشتن حق ولايت و قيموميت مادر در شرايط خاص هستم.

آيا اينها خواسته های زيادی است؟

آقای قربانی شما که نماينده مجلس هستيد چرا دولت را به خاطر دخالت در کار قوه قضاييه که منافات با اصل قانون اساسی مبنی بر تفکيک وظايف سه قوه دارد توبيخ نمی کنيد؟ مگر وظيفه شما همين نيست. تذکر به دولت در جايی که از اصول عدول کرده است؟

آقايان نماينده شما به نام چه کسی بر مسند مجلس جلوس کرده ايد؟ نماينده مردم يا نماينده دولت؟

آقای قربانی چرا ماده ۲۳ بهترين ماده اين لايحه است؟ ای کاش می شد نظر همسرتان را در اين خصوص پرسيد يا شايد همسرانتان؟