|
فرياد و اشک در تجمع اعتراضی ايرانيان در آخن
روز شنبه ۳۰ خرداد برابر با ۲۰ ژوئن، در فردای سخنان تهديدآميز آيت الله خامنه ای رهبر حکومت ايران در نماز جمعه، و درست همزمان با تظاهرات خونين مردم ايران در خيابان های تهران و چند شهر ديگر در ميان دود و آتش، تجمعی از سوی «کميته همبستگی با اعتراضات مردم ايران» در شهر آخن آلمان برگزار گرديد.
«کميته همبستگی با اعتراضات مردم ايران» از تاريخ ۱۵ ژوئن آغاز به کار کرده است. در اطلاعيه ای که چند روز پيش از سوی اين کميته در سطح شهر منتشر شد، آمده بود: «ما جمعی از ايرانيان شهر آخن در تاريخ ۱۵ژوئن ۲۰۰۹ جلسه ای را با تعدادی از هموطنان تشکيل داديم و "کميته همبستگی با اعتراضات مردم ايران" فعاليت خود را آغاز کرد. به صراحت بايد روی اين موضوع مکث کرد که اين کميته از هيچ سازمان، حزب و گروه سياسی پيروی نمی کند و سعی دارد به عنوان نيرويی مستقل راه کارهايی را جستجو نمايد تا بتواند صدای اعتراض هموطنانمان را به گوش مردم آزاديخواه جهان برساند.»
آقای شولتهايس گفت که در اين روزها ايرانيانی را که در آخن زندگی می کنند و خويشاوندانی در کشور خود دارند درک می کند. وی همبستگی و همدردی خود با ايرانيان را اعلام کرد. خانم شايت پشتيبانی خود را از حرکت ايرانيان شهر در حمايت از مردم کشورشان ابراز داشت و گفت ايرانيان آخن، شهروندان اين شهر هستند و ما از خواسته های آنان که همان خواسته های هموطنان شان است کاملا حمايت می کنيم.
نماينده «جايزه صلح آخن» در سخنان خود به وقايع يک هفته اخير در ايران پرداخت و از حرکت مردم ايران و به ويژه جوانان اين کشور به عنوان «شجاعت شهروندی» نام برد. او سپس با اشاره به سی سال حکومت ولايت فقيه در ايران، به اميدی که مردم برای تغيير در وضعيت موجود به دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری بسته بودند پرداخت و سپس در مورد تقلبات انتخاباتی سخن گفت. در انتها وی با برشمردن ويژگی های شرايط کنونی ايران، از جمله نبود حقوق شهروندی، فشار اقليت حاکم بر مردم خواهان دمکراسی، تحميل بنيادگرايی مذهبی و... حمايت کامل خود را از مبارزه مردم ايران در راه تحقق همه خواسته های انسانی، اعلام کرد.
همچنين آقای رضا جعفری، کارگردان تئاتر ساکن آخن نيز در اين تجمع پشت ميکروفن قرار گرفت و «خاک مرا به باد مده»، آخرين شعر سيمين بهبهانی را با اجرايی پرشور دکلمه کرد. وی توضيح داد که اين شعر پس از سخنان آيت الله خامنه ای نوشته شده است: ترسم به روی سنگ لحد پر گوی و ياوه ساز شدی، ابرام ژاژخايی ی تو
بر اساس تجربه گردهمايی های يک هفته ی گذشته، اين بار مشکلات کم تر به چشم می آمد. استفاده از موسيقی يکی از امتيازات اين تجمع بود که هم شورانگيز بود و هم مردم شهر را کنجکاو و جذب می کرد. فضای تجمع با پخش ترانه - سرودها چنان بود که بارها ايرانيان حاضر را با ياد کشور خود به شعف و اشک می کشيد. آن چه که کمبود آن حس می شد، توجه بيشتر در انتخاب شعارها به زبان آلمانی و استفاده از «رنگ» در تجمع بود. با اين حال در موقعيت دشوار و حساس کشورمان چنين تلاش های مشترکی برای يگانگی بيشتر و بازتاب موثر و گسترده تر اعتراضات مردم ايران ستودنی است.
|
|
||
Copyright: rahaward.org 2007 |