برای هر ملتی، و برای هر دولت ملی‌ای، افتخار بزرگی است که دانشمندان، انديشمندان، هنرمندان و فعالان اجتماعی و سياسی‌اش نه تنها در مقياس ملی بلکه در مقياس بين‌المللی بتوانند اثرگذار باشند.

همه‌ی دست‌آوردهايی که انسانی فرهيخته در سطح جهانی می‌تواند به‌دست آورد، ارمغانی است بزرگ برای تاريخ، تمدن و فرهنگ آن ملت. حکومت‌های متمدن در جهان معاصر از هرگونه موفقيت ملی و به‌ويژه بين‌المللی شهروندان‌شان همه‌جانبه حمايت کرده و آن را به جد پاس می‌دارند.

کسب جايزه‌ی بين‌المللی نوبل، يکی از مهم‌ترين معيارهای موفقيت جهانی هر فرد فرهمند، و نشان رشد و بالندگی فرهنگی، علمی و اجتماعی ملتی است که او به آن تعلق دارد.

خانم شيرين عبادی به‌عنوان يکی از زنان پيشگام در عرصه‌ی قضايی و حقوقی ايران که تمام زندگی‌اش را در راه تأمين حقوق اجتماعی مردم و به‌ويژه زنان و کودکان ايران وقف کرده، به‌پاس اين خدمات ارزشمند، در سال ۲۰۰۳ موفق به دريافت جايزه‌ی صلح نوبل شد. جمهوری اسلامی ايران نه تنها اين دست‌آورد را به‌مثابه موفقيتی عظيم برای ملت ايران پاس نداشته و نمی‌دارد بلکه شرم‌آورترين و وقيحانه‌ترين توهين‌ها را به خانم عبادی نموده، مدام او را تهديد به بازداشت کرده، به خانه‌ی وی يورش برده و دفتر فعاليت‌های حقوق بشری، حقوقی و اجتماعی ايشان را به تعطيلی کشانده‌است.

از نمونه‌های اين تضييقات در طول سال گذشته، می‌توان به پلمپ «کانون مدافعان حقوق بشر» و جلوگيری از نشست‌های «شورای ملی صلح» و «کميته انتخابات آزاد، سالم و منصفانه» اشاره کرد.

چنين تعرضاتی در روزهای اخير ادامه داشته و به حريم خصوصی‌ و شخصی خانم عبادی گسترش يافته‌است به نحوی که همسر، خواهر و ديگر افراد خانواده‌ی ايشان را تحت فشار و تهديدهای مختلف قرار داده و حتی جايزه‌ی نوبل ايشان را هم از خانه‌اش دزديده‌اند.

حکومت ايران هم‌چون ديگر رويکردهای چندماهه‌ی اخير خود در کتمان واقعيت‌های جنايات‌بار حوادث پس از انتخابات؛ اين‌بار نيز به تکذيب و انکار اين اقدام غيرمتعارف خود مبادرت ورزيده‌است.

کانون ره‌آورد، ضمن محکوم کردن شديد اين اعمال ضدملی و ضدانسانی‌ی جمهوری اسلامی ايران، حمايت همه‌جانبه‌ی خود را از فعاليت‌های بشردوستانه‌ی خانم شيرين عبادی اعلام می‌دارد و ايشان را افتخاری ملی می شناسد.