فرامرز پايور نوازنده‌ی برجسته سنتور و آهنگساز در سن ۷۷ سالگی از دنيا رفت.

به گزارش خبرنگار موسيقی خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، اين هنرمند موسيقی متولد ۱۳۱۱ در تهران است.از سال ۱۳۲۸ تحت تعليم ابوالحسن صبا قرار گرفت و پس از شش سال موفق به فراگيری دوره‌ی کامل رديف موسيقی ايرانی (روی سنتور) و دريافت تقديرنامه‌ای از صبا شد.

وی آموختن موسيقی را در محضر عبدالله دوامی، موسی معروفی و ... ادامه داد و مدتی هم نزد امانوئل مليک اصلانيان وحسين دهلوی آهنگسازی آموخت.

فرامرز پايور همکاری خود را از سال ۱۳۳۴ با ارکستر شماره‌ی يک اداره‌ی هنرهای زيبا آغاز نمود و از سال ۱۳۳۸ استاد هنرستان موسيقی ملی بود.

ضمن آن، کنسرت‌های بسياری را در سراسر دنيا به عنوان تکنواز سنتور و سرپرست گروه‌ها به اجرا در آورد.

در سال ۱۳۴۲ برای تحصيل زبان به انگلستان رفت و پس از گذراندن دوره‌ای سه‌ساله موفق به دريافت درجه‌ی تخصصی زبان انگليسی از دانشگاه کمبريج (cambridge) شد. در اواخر همين دوره تحصيلی،چند برنامه تک‌نوازی سنتور را همراه با سخنرانی‌های برای معرفی موسيقی ايرانی در دانشگاه‌های لندن و کمبريح اجرا کرد و به قول خودش، تحصيل زبان انگليسی را در خدمت معرفی موسيقی ايرانی گرفت.

پايور در سال ۱۳۴۵ گروه سازهای ملی را با شرکت هنرمندانی برجسته درتالار رودکی تهران تشکيل داد که اين گروه هم‌چنان بانام گروه فرامرز پايور به فعاليت خود ادامه می‌دهد.

گردآوری تنظيم و ارائه‌ی آثار هنرمندان قديمی موسيقی ايران مانند: درويش‌خان، عارف قزوينی، مرتضی نی‌داوود، عبدالله دوامی، علی‌اکبر شيدا و ... بخشی از فعاليت‌های گسترده‌ی اوست.

آثار:
چندين صفحه تک‌نوازی سنتور با تمبک حسين تهرانی، گل‌های تازه ۱۳۳ و ۱۵۸ با آواز محمدرضا شجريان، آثاری با ويلن ابوالحسن صبا.

کاست‌هايی شامل تکنوازی و همنوازی با علی‌اصغر بهاری، جليل شهناز، محمد اسماعيلی ... و خوانندگانی چون علی رستميان، حميدرضا نوربخش و ...

آثار چاپ شده: ترانه و اتود دشتی، دستور سنتور (چاپ ۱۳۴۰)، سی‌قطعه چهار مضراب برای سنتور (چاپ ۱۳۵۱)، پرنيان (دو نوازی برای تار و سنتور _ چاپ ۱۳۵۸)، گفت‌وگو (برای ويلن و سنتور _ ۱۳۵۸)، رديف چپ کوک برای سنتور (۱۳۵۹)، تئوری موسيقی (۱۳۶۲)، رديف ابتدايی برای سنتور (۱۳۶۷)، رهگذر (برای فلوت و سنتور _ چاپ ۱۳۶۸)، رديف آوازی و تصنيف‌های قديمی به روايت عبدالله دوامی (۱۳۷۸).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کانون ره‌آورد درگذشت اسطوره‌ی موسيقی اصيل ايران را به خانواده‌ی وی و هم‌چنين به دوستداران موسيقی ايرانی تسليت می‌گويد. فقدان بزرگانی چون فرامرز پايور ضايعه‌ای جبران‌ناپذير برای موسيقی ايران است.