روزآنلاین
اليويه نوك

ايجاد گروه، آهنگ نويسى، گوش دادن به نوازندگان موسيقى، تهيه محلى براى تمرين: تمامى خوانندگان راك در ابتدا اين مراحل را گذارنده اند تا در نهايت بتوانند آلبومى را براى عموم عرضه كنند. گروه "گربه هاى ايرانى" نيز از اين قاعده مستثنى نيست.

ايران كشورى است كه در آن گردش كردن با سگ در خيابان ممنوع است، چون "نجس" است. اينجا كشورى است كه موسيقى، آواز و رقص در آن ممنوع است. به جمهورى اسلامى خوش آمديد: كشورى كه مذهبى ها و دين سالارها در آن حكم مى رانند و خواسته ها و نيازهاى جوانانى را كه در آن زندگى مى كنند به راحتى مورد سركوب قرار مى دهند. خوانندگان جوانان مجبورند به زيرزمين ها پناه ببرند و همواره بيم آن را داشته باشند كه روزى محكوم خواهند شد و بايد روزها، ماه ها يا سال ها را در زندان سپرى كنند.

هيچ كس جرأت سخن گفتن از اين تهران زيرزمينى را نداشت، تا اينكه بهمن قبادى، فيلمساز كرد، تصميم گرفت در اين مورد فيلمى را تحت عنوان "گربه هاى ايرانى" بسازد. اين فيلم در ايران تحت عنوان "كسى از گربه هاى ايرانى خبر نداره" شناخته مى شود. اين فيلم كه به مدت ۱۷ روز به صورت مخفى و به سرعت برداشته شده، تصويرگر ميل شديد جونان ايرانى به آزادى و به چالش كشيدن ديكتاتورى است.

نگار و اشكان، دو نوازنده جوان، پس از آزادى از زندان و خسته از نواختن در خفا و اينكه نمى توانند آنچه را كه فكر مى كنند بيان دارند، مجبور به ترك كشور و زندگى در اروپا مى شوند. آنها براى فراهم كردن هزينه گذرنامه جعلى و خروج از ايران، ترتيب يك كنسرت مخفى زيرزمينى در تهران را مى دهند.

بهمن قبادى فيلمنامه اين فيلم را با كمك ركسانا صابرى، روزنامه نگار ايرانى- امريكايى كه به جاسوسى متهم شده بود، نوشته است. اين زن جوان كه چهار ماه را در زندان گذراند، چند روز قبل از جشنواره كن ۲۰۰۹ از زندان آزاد شد. گفتنى است كه اين فيلم برنده جايزه "نگاه ويژه" در اين جشنواره شده است.

فيلم تقريباً به صورت نيمه مستند است: نوازندگان نقش خود را بازى مى كنند و فيلمنامه پر است از خاطرات و داستان هاى واقعى كه توسط هنرمندان جوان نقل شده. قبادى براى ساخت اين فيلم نتوانسته مجوز بگيرد و تصميم بر آن گرفته كه آن را بدون مجوز بسازد. شيوه فيلمسازى بدون مجوز به يك عمل اجبارى براى فيلمسازان تبديل شده، زيرا بدون آن، فيلمبردارى صورت نخواهد گرفت و فيلمى نيز ساخته نخواهد شد.

به همين دليل، قبادى نيز به مانند ديگر فيلمسازان تصميم بر ساخت فيلم بدون مجوز گرفته است. اضطراب خاصى در سراسر فيلم احساس مى شود: پلكان ها و زيرزمين هاى تاريك، كنترل بى وقفه مأموران، دستگيرى هاى خودسرانه، ارعاب. در اين فيلم، تماشاگر در نهايت وارد دنيايى مى شود كه رسانه ها به آن راهى ندارند و از سوى آيت الله ها ممنوع اعلام شده؛ اينجا دنياى گروهى از جوانان ايرانى است.

در يكى از بهترين سكانس هاى فيلم، يك نوازنده رپ در بالاى برجى در حال ساخت كليپ خود را فيلمبردارى مى كند. او نسبت به شهرى كه زير پاهايش است، هر دو احساس تنفر و عشق را تواماً دارد.

از ماه ژوئن، يعنى از زمان انتخاب سؤال برانگيز محمود احمدى نژاد، اين جوانان از زيرزمين ها خارج شدند تا به خيابان ها بيايند. پس از گذشت ۳۰ سال از انقلاب اسلامى، آنها خشم خود را على رغم سركوب هاى وحشيانه، مرگ يا زندان، نشان داده اند.

بهمن قبادى و همچنين هنرپيشگان "گربه هاى ايرانى"، از زمان ساخت اين فيلم در اروپا بسر مى برند. و البته اينها تنها هنرمندان ايرانى نيستند كه كشورشان را ترك كرده اند.

اين فيلم هيچ گاه در ايران به نمايش درنخواهد آمد و تنها راه براى تماشاى اين فيلم، تهيه آن در بازار سياه است. اين فيلم روز چهارشنبه ۲۳ دسامبر در فرانسه به روى اكران خواهد آمد. اين فرصتى است تا گربه هاى ايرانى را بهتر بشناسيم...

منبع: فيگارو، ۲۳ دسامبر