|
گردهمایی اعتراضی در آخنیکصد نفراز ایرانیان شهر آخن روز سهشنبه (۹ فوریه) در اعتراض به سرکوب مخالفان سیاسی و خشونت علیه معترضان، دست به تظاهرات زدند. شرکتکنندگان در این گردهمایی، به نشانهی خفقان موجود در ایران، دهانخود را پوشانده بودند. این تجمع در برابر شهرداری آخن برگزار شد. برخی تظاهرکنندگان شنل سبزی بر دوش داشتند و برخی ماسکهای ندا را مقابل صورت گرفته بودند. روی هرشنل، شعارهایی پیرامون آزادی عقیده و بیان، آزادی مطبوعات، آزادی زنان و دمکراسی نوشته شده بود.
همه تظاهرکنندگان نمادهایی سبز چون شال، کلاه، چتر و پرچم با خود حمل میکردند. ماسک ندا بیش از هر نشانهی دیگر توجه رهگذران را جلب میکرد. بسیاری از آنها این چهره را میشناختند.
تظاهرات که از ساعت ۵ تا ۶ بعد از ظهر در هوایی با برودت ۵ درجه زیر صفر برگزار شد، مورد استقبال و توجه مردم قرار گرفت. برخی آلمانیها جلو میآمدند و از اوضاع ایران پرسش میکردند.
جمعیت در مسیر حرکت خود، شعارهایی علیه خشونت، اعدام، ترور و سرکوب زندانیان سیاسی داد. این تجمع را کمیته همبستگی با اعتراضات مردم ایران در آخن سازماندهی کرده بود. دلیل برگزاری زودهنگام این تجمع، تقارن ۲۲ بهمن با جشنهای کارناوال در ایالت نورد راین وستفالن و شهر آخن بود. شرکتکنندگان این راهپیمایی پس از اتمام آن، به مراسم دیگری رفتند که برای همبستگی با روزنامهنگاران دربند ایرانی برگزار میشد.
اکثریت مردم ایران در سی و یک سال پیش برای تامین استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی وحذف هر گونه تبعیض و نابرابری در ایران به پا خاستند. مردم در راه تامین اهداف فوق به جمهوری اسلامی رای دادند. آنها امروز بعد از سی و یکسال می بینند که نه تنها به اهداف آزادیخواهانه و عدالت جویانه خود دست نیافته اند بلکه با رژیمی مستبد تر، وحشی تر و گستاخ تر روبرو شده اند. حکومت جمهوری اسلامی طی این سالها سیاست دروغ وریا را پیشه کرد واز دین واعتماد مردم، از میهن پرستی آنها سواستفاده و آنرا وسیله ای جهت تحکیم استقرار بیشتر حکومت ولایت فقیه ای خود قرار داد. تعرض به آزادیهای سیاسی و اجتماعی،انحلال تشکل های سیاسی و مدنی، شکنجه و زندان، پیگرد فعالان سیاسی و ترورو قتل سران آنها، کشتار زندانیان سیاسی از سال 57 تا 67 تنها گوشه ای از پرونده حکومت جمهوری اسلامی طی این سال ها است. کشتار زندانیان سیاسی در تابستان سال 67 نقطه اوج این جنایت ها بود. در تابستان سال 67 هزاران زندانی سیاسی توسط جمهوری اسلامی به جوخه های اعدام سپرده شدند. مردم ایران در تمام این سالها علیه این بیعدالتی ها، بی قانونی ها و تجاوز به حریم آزادی ها یشان مبارزه کرده و در این راه جان ها با ختند. اعتراضات دانشجوئی و کارگری و مبارزات زنان ایران در راه تامین حقوق برابر با مردان به اشکال وحشیانه ای سرکوب شدند. اما در خرداد سال 88 واقعه جدیدی به وقوع پیوسته است. جویبار های اعتراضی کوچک به رودی خروشان تبدیل شده است. جنبش سبز متولد شده است. جنبش سبز که در آغاز در اعتراض به تقلب آشکار حکومتی در جریان انتخابات ریاست جمهوری به وجود آمد، در عرض مدت کوتاهی و در تداوم خود تبدیل به جنبش فراگیر ضد دیکتاتوری و دموکراسی خواهی شده است. این جنبش مسالمت آمیز مردم ایران از پشتیبانی اکثریت مردم ایران در داخل و خارج برخوردار است ومیرود که دایره تاثیر خود را باز هم بیشتر کند. اعتبار بین المللی جنبش در حال افزایش است. حکومت های دول اروپائی و آمریکا بیش از پیش جنبش سبز را جدی میگیرندو قادر به نادیده گرفتن آن در روابط خود با ایران نیستند. حکومت جمهوری اسلامی طی هشت ماه گذشته نه تنها حاضر به هیچ عقب نشینی در مقابل خواست بر حق انتخابات آزاد نشده است، بلکه کشتار آشکار مردم وترور آنان در خیابان ها، دستگیری، شکنجه وتجاوز در زندان ها واعدام جوانان مردم ایران را همچنان دنبال می کند. کمیته همبستگی با مبارزات مردم ایران در آخن همصدا با اکثریت مردم ایران خواستار 1- آزادی بدون قید و شرط همه زندانیان سیاسی می باشد. ما راه برون رفت از این بحران سیاسی – اجتماعی دامنگیر ایران را انتخابات آزاد با تامین تمام ابزار و ضمانت های اجرائی آن می دانیم. ما پشتیبان جنبش سبز دموکراسی خواهی مردم ایران هستیم و راز موفقیت آن را روش های مسالمت آمیز مبارزه و پیگیری خستگی نا پذیر مردم برای تامین خواسته های بر حق خود می دانیم. جنبش سبز راه ایران را بسوی آینده ای روشنتر هموار خواهد کرد. به امید آن روز. کمیته همبستگی با مبارزات مردم ایران- آخن |
|
||
Copyright: rahaward.org 2007 |