مدرسه فمينيستى

جمعى با عنوان «مردان دوستدار آزادى حقيقى انسان ها» تصميم به ايجاد جنبشى مردانه براى احقاق حقوق زنان گرفته اند و با انتشار فراخوانى اعلام موجوديت كرده اند. بيانيه اين جمع را مى توانيد در زير مطالعه فرماييد:

جنبش مردان براى دفاع از حقوق زنان و مردان

جنبش مردان براى دفاع از حقوق زنان و مردان متاسفانه جنبش دفاع از حقوق زنان در اغلب بخش هاى جامعه, جنبشى مختص زنان شده است و حتى در سطوح بالاى آن نيز بيشتر شاهد حضور زنان هستيم و اين پندار در مردهاى جامعه به وجود آمده است كه زنان بايد حقوق خود را پس بگيرند! قبل از هر چيز ما و بسيارى مردان ديگر معتقديم كه اين جنبش در ظاهر حقوق زنان است اما در حقيقت حقوق مردان و حقوق انسانيت نيز هست. همه ما مى دانيم كه رشد آگاهى زنان روابط مرد و زن را در سطح بالاترى مى برد.

به عنوان مثال كمتر كسى از ما حاضر است با زنى زندگى كند كه حاضر نيست از خانه بيرون برود. در حقيقت زن و مرد با وجود يكديگر كامل مى شوند. براى همين بايد امكان هرچه بيشتر رشد زنان كه در طول تاريخ غفلت شده است وجود داشته باشد تا بدين بوسيله ما نيز بتوانيم خود را بهتر بشناسيم. اين ميسر نيست مگر آن كه قبل از هر چيز امنيت و حقوقى برابر با مردان به آن ها در جامعه داد.جدا شدن جنسيتى به زندگى اكثر زوج هايى كه بايد زير يك سقف زندگى كنند ضربه وارد كرده است به طورى كه در برخى مواقع قادر به درك همديگر نيستند. همچنين چنين فضايى, برخى صفات مذموم را در بين برخى مردان رواج داده است و لطافت را در برخى جمع ها از بين برده است. به عنوان مثال در برخى بخش هاى جامعه ما يك مرد فكر مى كند كه حتما بايد به يك زنى كه از كنارش رد مى شود نگاه كند! ما معتقديم كه احقاق حقوق زنان مى تواند شخصيت واقعى مردان ما ,كه خواهان آن هستند, را احيا كند. در آن جامعه مردان نيز مى توانند زيبا باشند.حتى اگر كسى قايل به اين ها هم نباشد, انسان بودن حكم مى كند كه انسان هايى كه در كنار ما زندگى مى كنند و ما كه بسيار آن ها را دوست مى داريم, حقوقى برابر ما داشته باشند. انسان هايى كه مادر, خواهر و همسر ما نيز جزيى از آن ها هستند. ما يك عذرخواهى تاريخى به آن ها بدهكاريم.

چرا مردان؟

اول اين كه احقاق حقوق زنان در ميان زنان آغاز شده است و اين غفلت از سوى ما مردان در طول تاريخ بوده است.

دوم, در ساختار جامعه ما مردان همچنان صاحب قدرت بيشترى هم در خانواده و هم در نهادهاى اجتماعى وقدرت هستند. به همين دليل مى توانند قدرت تغيير زيادى داشته باشند.

سوم, درجامعه ما امكان تجمع مردان بيشتر است و مى توان آسان تر اين جنبش را توسعه داد.

و نكته مهم ديگر اين است كه در بخش هاى سنتى ما پذيرفتن چنين چيزى از زنان مشكل است. به همين منظور مى توان با جنبشى مردانه سعى در همراهى اين گروه كرد.

متاسفانه در برخى بخش ها اين پندار وجود دارد كه با اين كار حقوقى را از دست مى دهند كه با جنبشى مردانه مى توان اين پندار را از بين برد.

همچنين ما از حقوق دانان غيرسياسى مرد نيز دعوت مى كنيم كه ما را در اين راه همراهى كنند. ما معتقديم با اين كار فشار را از روى اعضاى كمپين يك ميليون امضا كمتر مى شود و با گسترش اين جنبش امكان حضور افراد بيشترى در كمپين فراهم مى شود. البته بايد گفت از حضور زنان در اين جنبش نه تنها شدت استقبال مى شود بلكه در بسيارى مواقع اين همكارى, ضرورى است.

چه مى خواهيم؟

هدف اصلى ما مطابق هدف كمپين, رفع قوانين تبعيض عليه زنان است. اين قوانين به اختصار در مورد (ازدواج, تعدد زوجات (چند همسرى), ازدواج موقت (منقطع) يا صيغه, طلاق, فسخ, نفقه و مهريه, ولايت (سرپرستى) بر فرزندان, قيموميت, سن مسئوليت كيفرى, ديه , ارث, قتل هاى ناموسى, تابعيت, شهادت, سنگسار و رياست جمهورى) است. مشروح آن در بيانيه كمپين كه ضميمه اين نوشته شده است, آمده است. علاوه بر اين قوانين, ما در راستاى هر روشى كه به وسيله آن بتوان زن را در جامعه از جنس دوم بودن خارج كند و امكان حضور امن آن را در روابط انسانى فراهم كند, تلاش مى كنيم.

چگونه آغاز كنيم؟

ما راهكارهايى را براى شروع بيان مى كنيم و معتقديم كه ذهن خلاق مردم ما صدچندان راه را نشان خواهد داد.
۱. قبل از هرچيز, ما ريشه همه اين قوانين تبعيض آميز را درجدايى زندگى مردان و زنان مى دانيم. به نظر ما موثرترين راه , تلاش براى حضور زنان در خانواده ها و زندگى خصوصى است. توجه شود كه اين كار در سطوح مختلف بايد انجام شود, از خانواده هايى كه در آن ها حتى مادر بدون حجاب در پيش فرزندش نبوده است تا خانواده هايى كه به ظاهر با هم هستند, اما در آن ها زن ها با هم حرف آشپزى وفرزندان را مى زنند و مردان حرف فوتبال و سياست. يعنى مشكل از اين جا آغاز مى شود كه حتى تفريحات آن ها با هم به كل متفاوت است. ما هنوز ياد نگرفته ايم كه با هم از زندگى لذت ببريم. بايد سعى دوطرفه انجام داد كه اين فضاها را به هم نزديك كرد. در اين صورت حتى تصور قوانين تبعيض آميز را هم نمى توان كرد. مثل اين است كه قانونى داشته باشيم كه هر كه نام خانوادگى آن با ن شروع شود, حق كمترى بايد داشته باشد!
۲. تهيه بيانيه و كليپ براى سطوح مختلف جامعه و زبان ها و لهجه هاى مختلف و با توجه به روحيات وعادات هر اقليم. خوشبختانه به كمك موبايل, ماهواره و اينترنت امكان پخش آن در همه جاى كشور وجود دارد.
۳. يافتن نمونه هايى از حضور سالم زنان و عدم وجود قوانين تبعيض آميز در تاريخ ايران و يا ساير كشورهاى اسلامى
۴. براى زنده نگه داشتن اين جنبش, ما از سايت ها و وبلاگ ها خواهش مى كنيم يك بخش دايمى در صفحه اول خود به اين كار اختصاص دهند. همچنين طراحى سايت هايى براى اين منظور نيز مى­تواند مفيد باشد
.۵. در سايت هاى اجتماعى مانند فيس بوك, توييتر, ... مى توان با تشكيل گروه ها و طراحى پوسترها براى عكس پروفايل اين موضوع را مطرح كرد. اما براى فراموش نشدن ما از برنامه نويسان خواهش مى كنيم كه Application هايى (مانند تقويم ايرانى) براى اين كار بنويسند كه هميشه هنگام باز شدن اين سايت هاى اجتماعى پيام هايى در اين رابطه ببينيم.
۶. ترجمه اين نوشته و نوشته هاى مشابه به زبان هاى مختلف دنيا و توزيع آن براى كسب حمايت بين المللى.

ما كيستيم؟

ما يك دسته مردان عادى مانند همه مردم خوب كشورمان هستيم كه هيچ وابستگى به هيچ حزب يا جريان سياسى و حتى غير سياسى نداريم. ما مسلمانيم. نام ما را نشنيده ايد و هرگز هم نخواهيد شنيد. خواهش مى كنيم براى احقاق اين حقوق انسانى به ما بپيونديد. اين جنبش غير متمركز است و هر كس در حد توان خود بايد براى آن تلاش كند. ما معتقديم كه همه­ى ما و همه­ى مردان و زنان نياز به تغيير نگرش خود نسبت به زن داريم. مامنتظر ايده­ها و فعاليت­هاى شما در همه جاى جهان و در همه­ى زمان­ها هستيم.ما نيازمند كمك روزنامه­نگاران, نويسندگان, شاعران و همه­ى هنرمندان عزيزمان نيز هستيم.

دوست داران آزادى حقيقى همه انسان ها

لبنك حقوق زنان:

http://feministschool.com/campaign/IMG/pdf/jozveye-hoghugi.pdf