مردمك

خانه موسيقى، با حضور جليل شهناز و تجليل از مقام هنرى او و با حضور محمد رضا شجريان وجمعى از هنرمندان، روز چهارشنبه يكم ارديبهشت ماه نوگشايى شد.

ساختمان ادارى خانه موسيقى از آذرماه سال گذشته به منظوربازسازى تخليه شده بود و پس ازچهار ماه نوگشايى شد. كار نوسازى اين خانه توسط شهردارى منطقه شش انجام شده‌است.

به گزارش مردمك، پس از مراسم برش روبان توسط جليل شهناز، محمدرضا شجريان از مقام وى تجليل كرد. وى گفت: «اين افتخاربزرگى است كه درخدمت اين بزرگ‌‌مرد موسيقى ايران هستم و شما بار ديگر او را بعد از مدت‌ها مى‌بينيد، چون مدتى است كه استاد در مجامع حاضر نمى‌شود و در خانه هم نمى‌شود زياد مزاحم او شد.»

پس از آن لوح تقدير و هداياى خانه موسيقى و صدا و سيما توسط محمدرضا شجريان به جليل شهناز تقديم شد.

پس از آن آقاى شجريان، خود را تنها خواننده‌اى خواند كه خود را شاگرد جليل شهناز مى‌داند.

جليل شهناز هم درسخنانى بسيار كوتاه، شجريان را درانسانيت، اخلاق و هنر موسيقى در دنيا يكتا خواند و درحالى كه خود به سختى سخن بر زبان جارى مى‌كرد، ابرازاميدوارى كرد تا شجريان همواره زنده بماند تا موسيقى ازبين نرود.

درادامه محمد سرير مديرعامل خانه موسيقى درسخنانى درباره فعاليت‌هاى خانه موسيقى گفت و از شهردار منطقه شش، معاونش و مهندس ناظر بر بازسازى خانه موسيقى تقدير شد.

بخش پايانى مراسم به اجراى موسيقى زنده توسط محمدرضا نوربخش و بهداد بابايى نوازنده سه تار و ازشاگردان پرويزمشكاتيان اختصاص داشت.

پس ازپايان مراسم بيشتر حاضران دور استاد جليل شهناز جمع شدند تا با اوعكس يادگارى بگيرند.

عكس‌هاى اختصاصى مردمك را از اين مراسم، اينجا ببنيد.

زندگى‌نامه جليل شهناز

جليل شهناز، كه متولد سال ۱۳۰۰ در شهر اصفهان است، را يكى ا از بزرگ‌ترين و سرشناس‌ترين نوازندگان تار و سه‌تار سده‌هاى اخيرى ايران مى‌شمارند. وى با استفاده از تكنيك‌هاى نو در شيوه تارنوازى توانست بسيارى از رديمف‌هاى موسيقى سنتى ايران را با تار بنوازد.

وى در دههٔ ۱۳۶۰ به سرپرستى فرامرز پايور، نوازنده سنتور، و همراهى محمد موسوى، نوازنده نى، على اصغر بهارى، نوازنده كمانچه، و محمد اسماعيلى، نوازنده تنبك، «گروه اساتيد» را تشكيل داد و با اين گروه، مسافرت‌هاى متعددى به كشورهاى اروپايى، آسيايى و آمريكا داشت. وى در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار ايران برگزيده شد.

در سال ۱۳۸۷، محمدرضا شجريان، گروهى كه با آن كار مى‌كرد را به افتخار جليل شهناز، «گروه شهناز» نام گذاشت.