روزآنلاین

شيرين و ۴ نفر ديگر هم اعدام شدند. يك هفته، دو هفته يا بيشتر يا كمتر همه در اين مورد حرف مى زنيم، جلوى سفارتخانه هاى ايران تظاهرات مى كنيم، بازار مى بنديم و قلم مى زنيم و خلاصه هر چه از دستمان بربيايد مى كنيم. داغ دلمان از ظلم و بى عدالتى تازه مى شود و جگرمان آتش مى گيرد و فريادمان دنبال حضورى مى گردد در خيابان هاى شهر و احتمالا سالگرد جنبش را با شور و غيظ بيشترى تدارك مى بينيم.

كى مى شود كه بساط اعدام از اين مملكت براى هميشه جمع شود. همين اعدام ها و كشتارهاى دسته جمعى سياسى كه سى سال است زير پوست شهر در حال جريان است و روز به روز سخت جان تر و نهادينه تر مى شود و لابد بتدريج آنقدر سرها بر دار مى رود كه ديگر فردا روز، اعدام يك نفر و دو نفر كه ده ها نفر هم نه خروشى و اعتراضى در ما و نه تغييرى در نظام قضايى، درهيچكدام ايجاد نمى كند. مگر نه اينكه يك روزى دنيا را تكان مى داديم اگر يك نفر از ما را بازداشت مى كردند، اما حالا، نه به محكوميت طولانى مدت يك نفر و دو نفر كه ده ها تن از فعالان سياسى و مدنى عادت كرده ايم و شنيدن اخبار شكنجه و اعتصاب در داخل زندان ها آنقدر برايمان تكرارى شده كه ديگر مى سپاريمش به اسپم هاى ميلينگ ليست هايمان.

لابد حالا ديگر سبزهاى سيدى سرشان را بالا گرفته اند در مقابل آنهايى كه خود را به در و ديوار مى زدند كه چرا سيدها و سادات ها و شيوخ سكوت كرده اند و لابد بايد نفسى به راحتى كشيد كه موضع سبزهاى سيدى محكوم كردن اعدام هاى اخير است و ما همه با هم هستيم و بى شماريم. اما بستر سازى براى حاكميت دمكراسى نه با محكوم كردن اين و آن و حرف زدن از عدل على و حكومت اجنه ها حاصل مى شود ونه با "ريحانه" خواندن "شيرين" مقاوم و جان سخت و بازتوليد گفتار "برابرى غير متشابه" جناب مطهرى.

اما مسير دمكراسى وقتى كوبيده و هموار مى شود كه لحظه لحظه چالش هاى روزمره وارد ضمير آگاه جامعه شده و به يك فرهنگ و خواست عمومى تبديل شود. مطالبه نظام حق محور و دمكراتيك آن وقتى در عقل جمعى نهادينه مى شود كه از محكوميت حادثه تلخ اعدامى ها به نفس محكوميت اعدام گذر كرده و غيرقانونى شدن مجازات اعدام را صريحا و بدون تعارف در گفتار و بيانيه ها و شعارهاى سبزهاى سيدى تا رنگين كمانى به يك اصل اساسى تبديل كنيم.

از همين دردهاى امروز بايد به روياى آينده نقب زد. خشم امروز تنها با شعار و فرياد و فرافكنى گذشته هاى ناگذشته آرام نمى شود. جوشش كور عصيانى چه فايده دارد وقتى كه تخيل فعال از فرط استيصال و سركوب فلج شده باشد، و وقتى كه چند روز ديگر هيجان فروكش مى كند، تبديل شود به نرون هايى غير حساس و دوباره همه سهمش از جنبش بشود پيدا كردن فيلتر شكن هايى براى شنيدن خبرهاى "بى بى سى" و "دويچه" و "فردا" و با هر خبرى ذوق كند كه چه عالى ديگران دارند راه را باز مى كنند و خبرهاى جالب را در شبكه هاى اجتماعى "شير" كند.

مقاومت فعال وقتى است كه ميله هاى بافتنى خيال مان را دست بگيريم. خودمان را رها كنيم در بافتن رج به رج آرزوهايمان و از هر حادثه اى كه امروز در مسير مبارزه با آن مواجه مى شويم بخشى از روياى آينده و خواست فعلى را بسازيم.

در اين يك ساله ملتهب كم چيزهايى نديديم. از قتل ندا و سهراب و اشكان و.. تا شكنجه ها و تجاوزهاى جنسى در كهريزك، از بازداشت هاى فله اى فعالان مدنى و سياسى تا گورهاى ناشناس. از حضور مردم در خيابان ها و تظاهرات مسالمت آميز تا جنگ سنگ و زيرگرفتن و بودن مردم، از جرى شدن حاكميت بنيادگرا در محدود كردن هر چه بيشتر آزادى هاى زنان و اقليت ها و اصناف تا چپاول ثروت مردم توسط سپاهى ها، از يارانه و تحريم تا جنگ سايبرى... و همه اين حادثه ها باعث شده است كه خرد جمعى از "راى من كجاست" فراتر برود و در هر بيانيه خواسته تازه ترى را رقم بزند.

مقاومت فعال، استمرار بخشيدن به مبارزه براى تحقق دمكراسى است و سنگ بناى دولت مردم محور و نظام دمكراتيك هم يك شبه گذاشته نمى شود. فردا روز كه همه دور هم جمع مى شويم تا سهم خود را در ساختن جامعه اى آزاد ايفا كنيم، اولين پرسش از خودمان اين خواهد بود كه چه مى خواهيم و اين خواستن ها نه فردا كه همين امروز در فرايند مبارزه شكل مى گيرد. همين امروز كه "هم حسى" با حماسه غم انگيز شيرين و فرهاد و فرزاد و... در عقل جمعى مردم دارد تبديل مى شود به نفرت از اعدام، بر چيده شدن طناب هاى دار و محاكمه عادلانه عاملان و آمران جنايت هاى سى سال گذشته و حال.

مقاومت وقتى است كه پديده "شيرين" شكنجه شده مقاوم كه به بهانه از سلول بيرون اش كشيدند و شبانه دفنش كردند و خانواده اش را اسير كردند و خانه اش را تهى كردند، رسوخ كند در تارو پود رويايى كه از آينده بدون اعدام، آينده اى كه در آن زن بخاطر ريحانه بودن مورد ترحم قرار نمى گيرد و بخاطر زهدان به او تجاوز نمى شود، آينده كرد و ترك و عرب و بلوچ با هويت و با سرزمين، آينده بدون زندان، بدون شكنجه و شكنجه گر و... مى سازيم.