زمانه
مهدی کروبی از رهبران مخالفان دولت اعلام کرد قوه قضائیه در حال حاضر به «ابزار حاکمیت و نهادهای نظامی و امنیتی» تبدیل شده است.
آقای کروبی این موضوع را در نامهای که خطاب به عبدالکریم موسوی اردیبلی، از مراجع تقلید شیعه نوشته، عنوان کرده است.
به گزارش وبسایت سحامنیوز، دبیرکل حزب اعتماد ملی در نامه خود نوشته که «هیچ زمانی به اندازه اکنون، نیروهای نظامی و امنیتی در دستگاه قضا حضور نداشتهاند، به طوری که اختیارات این قوه را محدود یا سلب کنند.»
وی اضافه کرده است: «دستگاه قضا تنها شکل نمادینی است که عنوانی از آن باقی مانده و قرار نیست که مسئولانه و بدون دخالت گرایش سیاسی به بررسی مسائل پس از انتخابات بپردازد.»
دبیرکل حزب اعتماد ملی در نامه خود به نقل از برخی بازداشتشدگان نوشته که بازجوها در زندان به آنها گفتهاند: «تعیین حکم در اختیار آنها و نهادهای دیگر است و قاضی و دستگاه قضایی در این باره تصمیمگیرنده نیست.»
کروبی پرسیده است: «اگر رسالت قوه قضائیه دفاع تمام قد از دولت است، پس شهروندان این کشور که مورد ظلم و اجحاف حکومت واقع میشوند، دعوای خود را باید به کجا ببرند؟»
این رهبر مخالفان دولت در بخش دیگری از نامه خود نوشته که شرایط کنونی جمهوری اسلامی «یکی از استثناییترین وضعیتها» در طول تاریخ این نظام است.
کروبی بازداشت «نخبگان» ملت و «تصمیمات خلقالساعه و استفاده از رمالی و جادوگری و به مسخره گرفتن مقدسات دینی» از سوی ادارهکنندگان جامعه را نشانههای این وضعیت «استثنایی» دانسته است.
«سلب بدیهیترین آزادیهای مشروع شهروندان و ایجاد جو امنیتی و پلیسی در جامعه» و وضعیت «بد» روحی و روانی همه «اقشار جامعه» از دیگر نشانههای «ناامیدی» در ایران بهشمار میرود که دبیرکل حزب اعتماد ملی به آنها اشاره کرده است.
کروبی همچنین از اینکه گروهی از نمایندگان مجلس «بهعنوان وکیلالدوله و نماینده نهادهای امنیتی و نظامی و پیادهنظام چکمهپوشان» به ایفای نقش میپردازند، اظهار تاسف کرده است.
اعدامهای سال ۱۳۶۷
مهدی کروبی در بخش دیگری از نامه خود، به اعدامهای سال ۱۳۶۷ و اظهارات اخیر دادستان تهران در خصوص این اعدامها اشاره کرده است.
عباس جعفری دولتآبادی، دادستان تهران، هفته گذشته در واکنش به اعتراض میرحسین موسوی به اعدام پنج زندانی سیاسی در ایران گفته که چرا وی زمانی که نخستوزیر بود، نسبت به اعدامهای سال ۱۳۶۷ اعتراض نکرده است.
مهدی کروبی در نامه خود نوشته که موضوع اعدامها در این سال «نامشخص و مبهم» است و «هیچگاه ریز آن قضایا بررسی نشده و چرایی آن مشخص نیست و هنوز ماجرا در ابهام قرار دارد و معلوم نیست که تا چه اندازه امام در این ماجرا دخالت داشتهاند.»
در مرداد و شهریور ١٣۶٧ عده زیادی از زندانیان سیاسی، با اتهام کلی «همکاری با سازمانهای مخالف جمهوری اسلامی» اعدام شدند.
بیشتر اعدامشدگان زندانهای تهران در تابستان ۶۷ در گورستان خاوران در جنوب شرقی تهران به خاک سپرده شدهاند.
شمار دقیق قبرها و جنازههای مدفونشده در خاوران مشخص نیست، اما گفته میشود که در این گورستان، بیش از پنج هزار نفر دفن شدهاند.
صفحه اصلی
