احساس امنيت تنها در امنيت دولت و دولتيان خلاصه نمی شود. بحث از امنيت انسانی است و امنيت انسانی در آزادی از ترس و رهايی از نياز به دست می آيد .کسانی که سوار بر زرهپوش های امن دولتی چشم خود را می بندند و صحبت از عرضه نان به قيمت های بين المللی می کنند ، درد و ترس مردم را لمس نمی کنند. آنها نمی فهمند که ترس از بيرون ريختن اسباب و اثاثيه يک خانواده به دليل ناتوانی در پرداخت اجاره بها چگونه روح و جسم کم در آمدها را می تراشد. بويژه در فضايی که سرپوش گذاشتن به فسادهای بزرگ و قانون گريزی ها به يک رويه تبديل شده است.

نشانه های آشکار ظلم و احساس ناامنی در جامعه از نگاه آخرين نخست وزير

کلمه: ميرحسين موسوی در ميان جمعی از رزمندگان جنگ تحميلی ، شرايط امروز جامعه را «ناامن » توصيف کرد و تنها راه بازگشت امنيت را در گرو خواست مردم و جنبش متعلق به آنها دانست. موسوی در همين ديدار از دلايل ناامنی در جامعه نيز سخن گفت و ترس از سرکوب ،بيکاری و فساد سازمان يافته را از جمله نشانه های وجود ظلم گسترده و نبود عدالت در کشور ذکر کرد.

ايمانی هدايتگر؛ ايمانی که با لباس ظلم و جور پوشانده نمی شود

به گزارش خبرنگار کلمه، موسوی که هم زمان با سالروز ميلاد امام دوم شيعيان و در ديدار با گروهی از رزمندگان دفاع مقدس سخن می گفت ضمن تبريک ولادت حضرت امام حسن (ع) امام صبر و استقامت، افزود: در قرآن می خوانيم که « الذين آمنوا و لم يلبسو ايمانهم بظلم اولئک لهم الامن و هم مهتدون». اين آيه نشان می دهد که صرف ايمان نه امنيت می آورد و نه نجات از سرگشتگی و سرگردانی. بلکه ايمان موقعی ايجاد امنيت و هدايتگری می کند و از سرگردانی نجات می دهد که با لباس ظلم و جور پوشانده نشود.

دزفول و ايلام زمان جنگ؛ شاهدی بر ايمان مردمی

نخست وزير دوران دفاع مقدس خطاب به اين رزمندگان گفت :شما خود شاهد بوديد که در دوران دفاع مقدس دزفول را با موشکهايی که سر جنگی يک تنی داشتند ،می زدند ولی مردم شهر را تخليه نکردند و نمازجمعه ها نيز تعطيل نشد. در ايلام نيز همينطور بود.اين شهر در معرض بمباران روزمره بود و بنده به ياد می آورم که هرگاه نمايندگان دولت به اين استان می رفتند اين مردم بودند که به آنها وعده آرامش می دادند و همه کشور همين طور بود. نه جنگ، نه کمبودها و نه درآمد شش ميلياردی نفت احساس امنيت را از مردم نمی گرفت .

پاسخی قر‍آنی به پرسشی اساسی؛ چرا در جامعه احساس امنيت وجود ندارد؟

ميرحسين گفت: سوال مهم اين است که چرا امروز که صبح تا شب از همه جا صدای مناجات، دعا و مداحی بلند است و همه شبکه های تلويزيون تمام وقت تبليغات دينی و مذهبی پخش می کند، در جامعه احساس امنيت وجود ندارد؟ دليلش خيلی روشن است :ايمان وجود دارد ولی با لباس ظلم و جور پوشانده شده است.

نشانه هايی آشکار از ظلم در جامعه امروز

وی در همين زمينه افزود: ترس از سرکوب، ترس از اعتراف گيری ،ترس از بيکاری و تورم ،ترس از تهاجم خارجی، ترس از شنود و دخالت در امور شخصی ،ترس از چک های بی محل، ترس از فساد سازمان يافته، ترس از قاضی هايی که از بازجو ها دستور می گيرند و ايمان خود را با لباس های تيره و قيرگون ظلم می پوشانند، همه و همه نشانه های حضور گسترده ظلم و نبود عدالت است. در چنين حالتی ايمان نمی تواند امنيت بيافريند و يا هدايتگر مردم به سوی آينده و آخرتی روشن باشد. گمان نمی کنم دلايل زيادی برای اثبات اين مساله لازم باشد. وقتی وزير اطلاعات به دنبال امام جمعه و دبير شورای نگهبان قانون اساسی دروغ می گويد ،چگونه می توان در چنين جامعه ای امنيت را سراغ گرفت.

وزير اطلاعاتی که وظيفه اش ايجاد حس آرامش است اما …
تشبه ظاهری به پيامبر نه عصمت می آورد نه آرامش خاطر

ميرحسين در ادامه سخنانش با طرح اين سوال که «آيا مردم حق ندارند در چنين شرايطی از اين وزارت اطلاعات که ايجاد آرامش خاطر يکی از وظايف آن است احساس خوف و رميدگی از نظام بکنند» ،گفت :عجيب تر اينکه اين آقايان و دوستان انها لباس حضرت پيامبر (ص ) را نيز برتن دارند. اين موضوع شاهدی بر اين است که تشبه ظاهری به پيامبر و معصومين نه عصمت می آورد و نه آرامش خاطر . گرچه اين مقامات به ظاهر در پناه قدرت در امنيت کامل باشند.

ايجاد امنيت تنها درسايه آزادی از ترس و رهايی از نياز
سرپوش گذاشتن بر فسادهای بزرگ به رويه تبديل شده است

وی افزود: احساس امنيت تنها در امنيت دولت و دولتيان خلاصه نمی شود. بحث از امنيت انسانی است و امنيت انسانی در آزادی از ترس و رهايی از نياز به دست می آيد .کسانی که سوار بر زرهپوش های امن دولتی چشم خود را می بندند و صحبت از عرضه نان به قيمت های بين المللی می کنند ، درد و ترس مردم را لمس نمی کنند. آنها نمی فهمند که ترس از بيرون ريختن اسباب و اثاثيه يک خانواده به دليل ناتوانی در پرداخت اجاره بها چگونه روح و جسم کم در آمدها را می تراشد. بويژه در فضايی که سرپوش گذاشتن به فسادهای بزرگ و قانون گريزی ها به يک رويه تبديل شده است.

آنها نمی توانند مردم را درک کنند

موسوی همچنين در اين ديدار به خطرات ناشی از تحريم ها برای کشور پرداخت و گفت :کسانی که می توانند از تحريم ها کيسه خود را بيشتر پر سازند،نمی توانند نگرانی مردم را از آينده اين تحريم ها و خطرهای ناشی از آن درک کنند.به اينها اضافه کنيد ترس از آنکه رای شما دزديده شود و ترس از آنکه شما به حکومت اعتماد کنيد و به اعتمادتان خيانت شود.

راهی برای ايجاد دورنمای روشن و امنيت برای مردم

موسوی در ادامه گفت: بازگشت امنيت به جامعه با لباس های سياه و مخوف که بر تن بسيج پوشانده می شود، به دست نمی آيد. ايجاد دور نمای روشن و امنيت در جامعه در گرو آن است که پرده ظلم و بی عدالتی دريده شود و اين کار جز با خواست يکپارچه مردم و جنبش متعلق به آنها امکان پذير نيست.آزادی و عدالت و به دنبال آن امنيت و رهايی از ترس به يک ملت هديه نمی شود، بلکه يک ملت بيدار آن را با قدرت صبر و استقامت به دست می آورد و هزينه ای که مردم امروز می پردازند در راه چنين دستاوردی است.

نشانی از عدم تحمل بخشی از حاکميت

وی تاکيد کرد :عدم تحمل و انجماد نظام به جايی رسيده است که صدای ربنای هنرمند مورد علاقه مردم را به هنگام افطار روزه سانسور می کنند و يا به رسانه ها بخشنامه می کنند که مبادا کلمه ای در مورد جنبش سبز بنويسند.

موقعيت خطيری که ناشی از گزافه گويی داخلی و بدخواهی رژيم صهيونيستی است

موسوی در بخش ديگری از سخنان خود گفت: سياست های ماجراجويانه سالهای گذشته ، گزافه گويی ها و رجز خوانی ها کشور را در موقعيت خطيری قرار داده است. امروز در سطح جهان بدخواهان ملت ما بر طبل خشونت و تجاوز می کوبند و مشخص است که در پيشبرد اين دغدغه شوم رژيم صهيونيستی نقش بارزی دارد.

وی با اشاره به اين نکته که آنها برای عملی کردن تصميم های شوم خود احتياج به برانگيختن افکار عمومی در جهان دارند ،افزود :متاسفانه لفاظی های داخلی که در آن تمام کره زمين مورد تهديد قرار می گيرد بهانه لازم را برای تبليغات لازم در اين زمينه فراهم می سازد.

صريح و بی پرده از منافع ملی دفاع می کنيم
واکنش جنبش سبز به هر گونه تهديد بيگانه با حفظ حد و مرز با اقتدارگرايان

موسوی در پايان سخنان خود گفت: آنچه مربوط به جنبش سبز است واکنش به هرگونه تهديدی از سوی بيگانگان با حفظ حد و مرز با اقتدارگرايان است. همه ما به صورت بی پرده و صريح از منافع ملی خود دفاع خواهيم کرد. ما مشفقانه و دلسوزانه توصيه می کنيم که قبل از اينکه دير شود برای پيشبرد سياست خارجی معتدل و کاهش خطرات برای کشور از سرمايه های معتبر ، عاقل و با تجربه استفاده شود.